CHOROBA ANI scenariusz zajęć

Scenariusz zajęć dla dzieci 3,4 letnich

Temat tygodnia: Dbamy o zdrowie

Temat dnia: Choroba Ani

Rodzaj zajęcia: wychowanie intelektualne, mowa, wychowanie zdrowotne

Podstawa programowa:

  • 1, 4, 5, 7, 8.
  • 6, 8.
  • 1, 4,.8, 9.
  • 1, 2, 5, 7, 14.

Cele ogólne:

  • wdrażanie do zachowań prozdrowotnych;
  • rozwijanie ogólnej sprawności fizycznej i koordynacji ruchowej z położeniem akcentu na kształtowanie zręczności

Cele szczegółowe:
Dziecko:

  • chętnie uczestniczy we wspólnych zabawach ruchowych i tanecznych
  • rozumie polecenia nauczyciela
  • uważnie słucha opowiadania i rozumie jego treść
  • wie, jak należy się ubierać zimą
  • poznaje sposoby „bezpiecznego” kichania, kaszlenia
  • naśladuje i stara się wykonywać rożne formy ruchu w zabawach tanecznych
  • potrafi korzystać ze sprzętu gimnastycznego w sposób bezpieczny i zgodny z przeznaczeniem stara się wykonywać ćwiczenia zgodnie z poleceniem nauczyciela

Metody: Podająca, eksponująca, praktycznego działania

Formy: Praca z całą grupą, praca indywidualna

Środki dydaktyczne: płyta CD z odpowiednią muzyką, sylweta dziewczynki i ubrań, obrazki tematyczne „kichanie”, apaszki/chusteczki, duża piłka, małe plastikowe piłeczki dla każdego dziecka.

Przebieg zajęć:

I wychowanie intelektualne, mowa

  1. „Wesołe powitanie” – zabawa ruchowo-naśladowcza do piosenki – wytworzenie radosnego nastroju.
  2. „Choroba Ani” – słuchanie opowiadania nauczycielki ilustrowanego sylwetą dziewczynki – uświadomienie dzieciom konieczności ubierania się stosownie do panujących warunków atmosferycznych.

Pewnego zimowego dnia Ania obudziła się wcześnie rano. Zajrzała przez okienko i zauważyła, że w nocy napadało bardzo dużo śniegu.
– Ojej jak wspaniale! Jest śnieżek i świeci piękne słoneczko! – wykrzyknęła z radością i wyskoczyła z łóżeczka. Pobiegła do kuchni i szybciutko zjadła śniadanie. Zaraz potem poprosiła mamę, czy może wyjść na podwórko. Mama spojrzała na pusty talerzyk po śniadaniu i powiedziała:
– Oooo ! Widzę, że zjadłaś całe śniadanko, więc oczywiście się zgadzam.

W tym momencie rozległ się płacz – to młodszy brat Ani właśnie się obudził.
– Zaraz pomogę Ci się ubrać, tylko sprawdzę co się dzieje – powiedziała mama.

– Nie trzeba mamusiu, jestem już przecież duża i sama się ubiorę.
Mama poprosiła Anię aby ubrała się cieplutko, bo jest duży mróz. Niestety Ania widząc piękne słoneczko za oknem, nie posłuchała rady mamy. Kiedy mama zajęła się młodszym bratem, dziewczynka wyszła na podwórko w swojej ulubionej sukience.
Po chwili zabawy na śniegu Ania poczuła jak szczypią ją ręce, jak zmarzły jej uszy, jak lodowaty zrobił się jej nos. Cała zaczęła się trząść z zimna.

– Ojej! Brrrrrr – cała dygotała. Zaczęła żałować, że nie posłuchała mamy i szybciutko pobiegła do domu. Kiedy tylko stanęła w drzwiach, zmartwiona mama chciała ją ogrzać i podała jej ciepłą malinową herbatkę. Mimo to wieczorem Ania leżała w łóżku z gorączką i katarem. Co chwilę kichała, co chwilę smarkała, a mama się nią opiekowała. Następnego ranka już obie z mamą były przeziębione.

  1. Rozmowa kierowana na temat treści opowiadania:
  • Jaka pora roku była w opowiadaniu?
  • Jak miała na imię dziewczynka?
  • Dlaczego Ania się rozchorowała?
  • Dlaczego mama się rozchorowała?
  1. „Jak kichać, żeby nie rozsiewać zarazków?” – Omówienie sposobów bezpiecznego kichania/kaszlenia w oparciu o ilustracje i doświadczenia dzieci.
  • Zakryj nos i usta chusteczką. To najlepszy sposób na powstrzymanie twoich zarazków. Zaraz potem wyrzuć chusteczkę i umyj dokładnie ręce.
  • Kichnij w łokieć. Jeśli nie masz chusteczki, najlepszym sposobem jest zgięcie łokcia i trzymanie go blisko twarzy podczas kichania. Działa to najlepiej, jeśli masz na sobie długie rękawy.
  • Nie kichaj w dłonie. To spowoduje, że bakterie i zarazki zostaną na dłoniach i wtedy bardzo łatwo je rozprzestrzenić.
  1. „Kichamy” – zabawa przy muzyce – reagowanie na pauzę – utrwalenie „bezpiecznego” sposobu kichania w łokieć.
  2. „Ubieramy Anię” – zabawa dydaktyczna. Spośród zebranych ubranek, wybieranie tylko tych, które należy ubrać zimą na dwór.
  3. „Hej chusteczko” – zabawa ruchowo-nasladowcza do piosenki.

II   wychowanie zdrowotne

„Zimowe zabawy”– zestaw zabaw gimnastycznych

  1. „Wybieramy się na górkę” – zabawa ożywiająca przy muzyce: marsz, bieg.
  2. „Wędrująca kula śniegowa” – zabawa w kole – rozwijanie zręczności, zwinności i koordynacji ruchowej dzieci. Dzieci siedzą w kole, mają za zadanie podawać sobie piłę obiema rękami. Na pauzę w muzyce osoba która trzyma piłkę biegnie dookoła koła i siada na swoje miejsce.
  3. „Pada śnieżek, toczymy kule” – ćwiczenia dużych grup mięśniowych. Na zapowiedź „wysoko” – dzieci stoją podnosząc ręce w górę, na zapowiedź „nisko” – wykonują przysiad podparty. Następnie poruszają się kucając i naśladują toczenie śnieżnych kul.
  4. „Zabawy ze śnieżynką” – ćwiczenia kształtujące zręczność, równowagę
  • W miejscu: piłka krąży wokół bioder (ćwiczenie ze zmianą kierunku), piłka krąży wokół kolan (ćwiczenie ze zmianą kierunku), piłka krąży wokół kostek (ćwiczenie ze zmianą kierunku), piłka przeplatana ósemką w powietrzu między kolanami.
  • W staniu na jednej nodze przekładanie piłeczki z ręki do ręki pod kolanem nogi wzniesionej. Ćwiczenie wykonywane na przemian na lewej i na prawej nodze.
  1. „Wracamy ze spacerku” – Marsz po obwodzie koła przy muzyce. Relaksacja na dywanie, słuchanie odgłosów wiatru.

AUTOR: Marzena Byrtus

Przedszkole Publiczne nr 9 w Cieszynie

Powiązane posty:

No Comments

Leave a Reply

Loading Facebook Comments ...